സുരന്‍-ദേവന്‍, വിണ്ണുലകം-സ്വര്‍ഗ്ഗം, മണ്ണുലകം-ഭൂമി, പരമേശസുനു-ദൈവപുത്തന്‍, പാരം-അത്യധികം, ധനി-ധനവാന്‍, നാശകന്‍-പിശാച്‌, ധനൃത-മഹത്വം, പോരും-മതിയാകും, ഈനം-കുറവ്‌, നൂനം-നിശ്ചയം,ഘോരം-ഭയങ്കരം.

സതുതിക്ക്‌ യോഗ്യന്‍ അങ്ങു മാത്രമാണ്‌. മനുഷ്യരുടെയും ദേവന്മാരുടേയും സ്തുതിക്കു നിത്യ ജീവനാഥാ! അങ്ങുതന്നെയാണുയോഗ്യന്‍. എന്നോടുള്ള ദയ കൊണ്ട്‌ അവിടുന്ന്‌ ഈ മണ്ണിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങിവന്നു. ഭയങ്കരമായ പാപത്തിന്റെ ശാപം ദൈവപുത്രാ അങ്ങ്‌ പൂര്‍ണ്ണ മസസ്സോടെ തന്നെ വഹിച്ചു. മഹാ ധനവാനായ അവിടുന്ന്‌ നിസ്സാരനായ എനിക്കുവേണ്ടി ദരിദ്രനായിത്തീര്‍ന്നു. ക്രൂശുമ രണം സഹിച്ചു തേജോമയനായി ഉയിര്‍ത്തു. പിശാചിനെ സംഹരിച്ചു. അങ്ങയുടെ ഉയര്‍പ്പിന്‍ജീവന്‍ എന്നില്‍ വന്നുനിന്നിട്ട്‌ മഹോന്നതനായ ദൈവത്തില്‍ ധന്യത വിളങ്ങട്ടെ. അങ്ങു വീണ്ടും വരുമ്പോള്‍ അങ്ങയില്‍ ചേരുന്നതുമാത്രം ഞങ്ങള്‍ക്കുമതി. “നിന്റെ വരവില്‍ എന്നെ ഓര്‍ക്കണേ', എന്ന ആശതന്നെ എനി ക്കുമുണ്ട്‌, ഞാനും സ്തുതിക്കുന്നു. ജ്ഞാനം, ബഹുമാനം, ധനം, മഹത്വം, ഇവ യെല്ലാമെന്നും അങ്ങേയ്ക്കുതന്നെ ആകട്ടെ.